Kod źródłowy, grafiki, muzyka i teksty są automatycznie objęte ochroną prawa autorskiego od momentu ich stworzenia — nie trzeba nigdzie tego rejestrować. Autor ma wyłączne prawo decydować o kopiowaniu, modyfikacji i rozpowszechnianiu swojego dzieła.
"Znalazłem to w internecie, więc mogę tego użyć" — to nieprawda. Publiczna dostępność pliku (obrazka, fragmentu kodu, muzyki) nie oznacza, że można go swobodnie kopiować, modyfikować czy sprzedawać. Trzeba sprawdzić licencję, na jakiej dany materiał jest udostępniony.
| Licencja | Co pozwala robić | Przykład |
|---|---|---|
| Freeware | Darmowe używanie, ale bez dostępu do kodu źródłowego i bez prawa modyfikacji | Skype, Adobe Reader |
| Open Source (np. MIT, GPL) | Dostęp do kodu źródłowego; można go modyfikować i (zależnie od licencji) rozpowszechniać | Linux, Python, Firefox |
| Shareware | Darmowa wersja próbna, ograniczona czasowo lub funkcjonalnie | WinRAR |
| Licencja komercyjna | Płatne użytkowanie na warunkach określonych przez producenta | Microsoft Office, Adobe Photoshop |
| Public Domain | Brak ograniczeń — dzieło jest własnością publiczną (autor zrzekł się praw lub minął okres ochrony) | Dzieła klasyczne po wygaśnięciu praw |
Licencja MIT jest permisywna — można dowolnie wykorzystać kod, nawet w projekcie komercyjnym i zamkniętym. Licencja GPL jest "zaraźliwa" (copyleft) — jeśli wykorzystasz kod na licencji GPL w swoim projekcie, Twój projekt też musi zostać udostępniony na licencji GPL (musi pozostać otwarty).
RODO (Rozporządzenie o Ochronie Danych Osobowych, UE, od 2018 r.) reguluje, jak firmy i instytucje mogą zbierać, przetwarzać i przechowywać dane osobowe obywateli Unii Europejskiej.
Jeśli w ramach projektu (np. bazy danych z Bloku 17-21) tworzycie system przechowujący prawdziwe dane osobowe kolegów z klasy (imię, nazwisko, oceny), warto używać danych fikcyjnych/testowych — projektowanie "z myślą o prywatności" (privacy by design) to jedna z zasad RODO.
Wyszukaj w internecie repozytorium dowolnego popularnego projektu open source (np. na GitHubie) i znajdź plik LICENSE. Ustal, jaka to licencja i co konkretnie pozwala robić z tym kodem.
Szkolna aplikacja do zapisów na zajęcia dodatkowe zbiera: imię, nazwisko, numer telefonu rodzica, adres zamieszkania i PESEL ucznia. Przeanalizuj, które z tych danych są rzeczywiście niezbędne do zapisu na zajęcia, a które naruszałyby zasadę minimalizacji danych z RODO.
1. Czy publiczna dostępność pliku w internecie oznacza, że można go swobodnie kopiować i modyfikować?
2. Czym charakteryzuje się licencja GPL w porównaniu do MIT?
3. W ciągu ilu godzin od wykrycia naruszenia (wycieku danych) firma musi zgłosić je odpowiedniemu organowi zgodnie z RODO?